Na Zwiedzanie

Chalin 
W Chalinie znajduje się Ośrodek Edukacji Przyrodniczej.
Opis obiektu:


  • jego głównym zadaniem jest prowadzenie edukacji przyrodniczej dla dzieci
    i młodzieży,

  • odbywają się tutaj m.in. liczne kursy, warsztaty, konferencje czy spotkania integracyjne,

  • w kompleksie ośrodka znajduje się: odrestaurowany stary dwór, nowo wybudowana baza noclegowa, park przy dworski oraz kilkuhektarowy teren pełniący funkcję dydaktyczno-rekreacyjną.


www.ekoedukacja.com.pl

Chrzypsko Małe
W miejscowości znajduje się most kolejowy z lat 1907-1908.
Opis obiektu:

  • wybudowany dla linii Szamotuły – Międzychód,

  • usytuowany 15 metrów nad lustrem rzeki Osiecznicy, jako ceglany most sklepiony,

  • zniszczony w 1939 r.,

  • zrekonstruowany w 1941r. z użyciem kratownicy.


Chrzypsko Wielkie
Duża wieś sołecka i gminna w Polsce położona w województwie wielkopolskim,
w powiecie międzychodzkim, w gminie Chrzypsko Wielkie nad jeziorem Chrzypskim i rzeką Oszczynicą. Cały teren gminy położony jest na terenie Sierakowskiego Parku Krajobrazowego, który  utworzony został w 1991r. Na terenie gminy Chrzypsko Wielkie znajdują się 23 obiekty wpisane do rejestru zabytków architektury oraz 1 zabytek wpisany do rejestru zabytków archeologicznych. Jest tu jeden kościół, 9 dworów,
z których w rejestrze jest 7 oraz 6 parków (w rejestrze wszystkie).Jedynym zabytkiem architektury sakralnej  jest  późnogotycki kościół parafialny p. w. św. Wojciecha.

Opis obiektu:

  • został wzniesiony  w latach 1600-1609,

  • jest on murowany z cegły,

  • salowy z zamkniętym trójbocznie prezbiterium,

  • nakryty 2-spadowym dachem,

  • jedyny z ostatnich kościołów Wielkopolski, który został zbudowany w stylu gotyckim,

  • w stanie prawie nie zmienionym przetrwał do chwili obecnej.


www.chrzypsko.pl

Dormowo
Wieś sołecka nad Dormowską Strugą, położona 4 km na pd. od Gorzynia, w paśmie wysokich wzniesień zw. Dormowskimi Górami, na obszarze otuliny Pszczewskiego Parku Krajobrazowego.

Młyny i osady:

  • przed I wojna światową oba młyny stanowiły dwa odrębne przysiółki wsi,

  • w okresie międzywojennym stary młyn – obok tradycyjnego napędu – miał też napęd elektryczny i spalinowy, czynny był do lat 70.,

  • w nowym młynie ostatni budynek młyna wzniesiono już w 1946 r.; w jego sąsiedztwie znajduje się dom mieszkalny z poł. XIX w., a przy nim neogotycka kapliczka z 1863 r.,

  • staromłyńska osada znajduje się po wsch. stronie akwenu spiętrzonego na Strudze Dormowskiej; bezimienny zbiornik ma kształt południkowo rozwiniętego rogala, leży na wys. 57 m n.p.m. i ma 2,29 ha pow., dziś hoduje się w nim karpie,

  • druga osada znajduje się przy pn.-zach. brzegu akwenu spiętrzonego na Strudze Dormowskiej; pamiątką po młodszym młynie też jest bezimienny 3-hektarowy, zbiornik położony na wys. 64,8 m n. p. m,

  • jeden z tych młynów został przed 1997 r. ponownie uruchomiony przez S. Wittchena (Młyn Gospodarczy, Dormowo Młyn).


Grobia
Wieś położona jest ok. 4 km na południe od Sierakowa.  Przez Grobię przebiegają dwa szlaki piesze i dwa szlaki rowerowe. Charakterystycznym elementem wsi jest punkt widokowy "Góra Głazów" .

Natomiast przyrodnicze walory Grobii chroni Rezerwat Przyrody „Buki nad jeziorem Lutomskim”. Opis rezerwatu:

  • utworzony w 1958 r., nad brzegiem jeziora Lutomskiego,

  • powierzchnia – 55,17 ha,

  • rezerwat leśny, który chroni las liściasty, tzw. buczynę,

  • w Strategii Rozwoju Turystyki w województwie wielkopolskim "Buczyna Lutomska" została wymieniona jako jeden z najciekawszych rezerwatów regionu.


Kamionna
Położona jest na malowniczej, polodowcowej skarpie, nad rozlewiskiem rzeczki Kamionki (która dawniej tworzyła jezioro zwane Kamieniem), na terenie Pszczewskiego Parku Krajobrazowego. Kiedyś miasto, dziś wieś - to jedna z najstarszych miejscowości gminy Międzychód i Pojezierza Międzychodzko-Sierakowskiego.

W Kamionnie na uwagę zasługuje gotycki kościół. Opis obiektu:

  • zbudowany w 1499 r. z fundacji M. Kamieńskiego - opata cystersów z Bledzewa,

  • należy do cenniejszych zabytków gotyckich w Wielkopolsce,

  • w ścianach tkwią wmurowane kule armatnie z okresu wojen szwedzkich,

  • w południowej ścianie widać dołki wywiercone w cegle - są to pozostałości po tzw. świdrze ogniowym, służącym do krzesania ognia w Wielką Sobotę; wg legendy otwory te zostały wywiercone palcami przez pątników pokutujących
    w ten sposób za swoje grzechy; wg innych - przez średniowiecznych "pigularzy", używających utartego proszku, jako leku; takie dołki są częste w gotyckich kościołach Wielkopolski,

  • wyposażenie kościoła pochodzi w większości z XVIII w.,

  • kościół jest otoczony murem.


Kolno
Wieś sołecka, leżąca 4 km na wsch. od Międzychodu, przy pd.-wsch. brzegu jeziora Koleńskiego. Aktualnie do sołectwa należy Zielona Chojna.

Na terenie wsi Kolno znajduję się  Rezerwat przyrody „Kolno Międzychodzkie”. Opis rezerwatu:

  • chroni jeden z najokazalszych drzewostanów w okolicy, z dużą ilością drzew
    o rozmiarach pomnikowych, przede wszystkim dębów szypułkowych,

  • położenie rezerwatu pomiędzy dwoma jeziorami i malowniczą rzeką Kamionką, pofalowana rzeźba terenu o dużych deniwelacjach oraz okazałe drzewostany stanowią o jego dużej wartości krajobrazowej,

  • rezerwat jest również miejscem bytowania licznych chronionych i rzadkich gatunków roślin i zwierząt, w szczególności ptaków.


Kwilcz
W pierwszych wiekach tworzenia się państwa Polan Kwilcz leżał pomiędzy dwoma szlakami z Poznania przez Międzyrzecz i dalej na zachód – tzw. trakt lubuski oraz z Poznania przez Sieraków, Pszczew do Szczecina. Z nazwą miejscowości Kwilcz można spotkać się w dokumentach pisanych z 1388 r.  Dobra kwileckie obejmujące środkową część obecnej gminy, należały do rodu Bylinów Szreniawitów, których część osiadła na tym terenie i przyjęła w XV w. nazwisko Kwileccy. Zachodnia część obecnej gminy z ośrodkiem w Prusimiu należała do Nałęczów, a później do Ostrorogów. Pomimo, że dość znaczna osada miała charakter zabudowy miejskiej, Kwilcz nigdy praw miejskich nie otrzymał. W 1818 r. Kwilcz znalazł się w granicach nowo utworzonego powiatu międzychodzkiego. W obecnych granicach gmina została utworzona z dniem 1 stycznia 1973 r. Na terenie gminy Kwilcz zachowały się cenne zabytki, które dostarczają dowodów bogatej historii Wielkopolski.

Do zabytków prawnie chronionych w Kwilczu należą:

  • Klasycystyczny kościół p. w. św. Michała (1766 – 1781) z wieżą (1792 – 93)
    i z hełmem w kształcie obelisku,

  • późno klasycystyczny pałac Kwileckich – z ok. 1830 r., znajduje się na skraju parku krajobrazowego (wartościowy drzewostan), w północnej części wsi, dodatkowo
    w kompleksie dwie oficyny z II połowy XVIII w.,

  • w sąsiedztwie są zabudowania folwarczne oraz czworaki z XIX w.


www.kwilcz.pl

Lutom
Wieś zlokalizowana jest 5 km od gminnego Sierakowa, na wschodnim brzegu największego i najdłuższego jeziora gminy - Jeziora Lutomskiego.
Nazwa wsi pochodzi od Lutoma lub Lutomira - staropolskiego imienia. Od ok. 1970 roku teren folwarku rozdzielono pomiędzy Państwowe Gospodarstwo Rybne Zakład w Lutomiu oraz Kombinat PGR Kwilcz Zakład w Mościejewie.

W Lutomiu warto zobaczyć:

  • późnobarokowy kościół parafialny pw. św. Andrzeja i Najświętszej Marii Panny Wspomożycielki - drewniany kościół parafialny,

  • dwór-willę - została zbudowana w 1905 roku dla ówczesnego właściciela wsi Emila Rodatza; przetrwała do dziś w pierwotnej formie zewnętrznej, lecz ze znacznie przebudowanymi wnętrzami; jest to piętrowy obiekt wzniesiony na planie prostokąta
    z wyodrębnionym gankiem, znajdującym się po zachodniej stronie posiadłości.


Łężeczki
Wieś ta otoczona jest wzgórzami moreny czołowej. W okolicach wsi znajduje się punkt widokowy. W tym miejscu powstał pierwszy pomnik, w kształcie grzyba, odsłonięty w III tysiącleciu. Z punktu widokowego roztacza się panoramiczny widok na wieś i okolicę, między innymi na Jezioro Chrzypskie (322 ha powierzchni, 11 m głębokości, 3 km długości i 2,2 km szerokości).

Międzychód
Międzychód jest miastem położonym na przesmyku między jeziorem a rzeką. Wielu turystów oczarował jego ciekawy układ urbanistyczny. Międzychodzki rynek jest jednym z bardziej malowniczych, wielkopolskich rynków, z którego jednocześnie można zajrzeć nad Wartę i jezioro. Całość uzupełniają charakterystyczne kamieniczki oraz będące niepowtarzalną atrakcją wąskie uliczki, zwane „gaskami”, prowadzące do jeziora czy Warty. W promieniu kilku kilometrów od miasta znajduje się aż 35 jezior i liczne kompleksy leśne.

W Międzychodzie i okolicy warto zobaczyć:

  • dąb na Placu Kościuszki - pomnik przyrody,

  • fragmenty Pszczewskiego Parku Krajobrazowego,

  • Królewska Góra (116 m npm), w pobliżu wsi Dormowo,

  • Puszcza Notecka, z najwyższym wzniesieniem Wielką Sową 93m npm i najstarszym drzewem-dębem o obwodzie ok. 8 m,

  • kościół pw. Męczeństwa św. Jana Chrzciciela z XVI w,

  • płyta nagrobna Krzysztofa Unruha z XVII w. w kościele pw Niepokalanego Serca Maryi,

  • Muzeum Regionalne,

  • klasycystyczny pałac w Gorzyniu,

  • “Laufpompa“- głębinowa studnia artezyjska (1912 r.), o charakterystycznym zapachu
    i właściwościach leczniczych,

  • przeprawa promowa przez Wartę w Zatomiu Starym,

  • kościół pw. św. Mikołaja z poł. XIX w. i park wiejski w Lewicach.


www.miedzychod.pl

Mniszki
W Mniszkach znajduje się Centrum Edukacji Regionalnej i Przyrodniczej.
Opis obiektu:

  • ośrodek założony w wyremontowanych, dawnych budynkach folwarcznych,

  • pokazy ginących zawodów - kowalski, szewski, garncarski, wikliniarski, stanowisko pszczelarza, sprzęty dawnego gospodarstwa domowego,

  • odwiedzający poznają także cykl prac rolniczych
    i dawne maszyny rolnicze,

  • w oferowanych warsztatach można spróbować ulepić gliniane naczynia, zrobić wiklinowy koszyk, zobaczyć wyrób gwoździ czy prace szewca,

  • pokazy zaplanowane są tak, by każda pora roku, zgodnie z rytmem prac polowych stanowiła atrakcję turystyczną,

  • centrum powstało w wyniku projektu realizowanego w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Restrukturyzacja i Modernizacja Sektora Żywnościowego
    i Rozwoju Obszarów Wiejskich.


www.mniszki.pl

Orzeszkowo
Wieś była znaczącym ośrodkiem kalwinizmu. Świadczy o tym:

  • usytuowany w wiosce kościół ewangelicko - reformowany zboru kalwińskiego,

  • cmentarz kalwiński przy szosie, założony na początku XIX w, w latach 1983 – 86 został uporządkowany i zamieniony na lapidarium, najokazalszym nagrobkiem jest obelisk J. W. Kassyusza (ok. 4 m wysokości).


Prusim
Najdłużej we władaniu wsi Prusim była rodzina Prusimskich (lata 1386-1788). W 1788 r. Prusim przeszedł w posiadanie rodziny Wilkońskich, polskiej rodziny szlacheckiej, której tradycje sięgały przynajmniej XIV wieku. Dwa lata później (1790r.) wieś została kupiona przez generała Roberta Taylora. W 1840 r. Prusim przeszedł we władanie rodziny von Reichów. W tym czasie właśnie znalazł się on
w jednym majątku z Rozbitkiem, kupionym przez nią już wcześniej. Bardzo istotne jest to, że budynki w obiekcie pofolwarcznym,  po renowacji nawiązują swoją formą do kształtu, jaki uzyskały w XIX w. - w czasie kiedy Prusim był własnością von Reichów. W 2004 r. zespół pofolwarczny w Prusimiu wrócił
w posiadanie polskich właścicieli. Dziś znajduje się w nim Kompleks Wypoczynkowo - Konferencyjny – OLANDIA.

Rozbitek
Dość duża wieś, znana od 1399 r., należąca wówczas do Dobiesława z Kwilcza. Pierwotnie nazwa wsi brzmiała Rozbratanie. W 1827 r. Rozbitek przeszedł w ręce niemieckiej rodziny von Reiche.
Architektura Rozbitka:

  • nowi właściciele pobudowali okazałą rezydencję – neogotycki pałac oraz duży zespół folwarczny,

  • zachowane do dzisiaj fragmenty stajni świadczą o dawnej świetności tej miejscowości,

  • na piękno zespołu zabudowań folwarcznych wskazuje Włodzimierz Łęcki
    w „Architekturze Niedostrzeganej”,

  • przed pałacem rozciąga się jedna z największych alei platanowych w Polsce (około 80 sztuk platanów).


Sieraków
Sieraków zlokalizowany jest około 75 km od Poznania, 10 km na północ od trasy nr 24 (Poznań - Skwierzyna - Kostrzyn - Berlin). Położenie na skraju Puszczy Noteckiej - drugiego pod względem wielkości obszaru leśnego w Polsce to dodatkowy atut. Miasto jest także centrum Sierakowskiego Parku Krajobrazowego, który chroni przyrodę i polodowcowy krajobraz. Sieraków to miejscowość wypoczynkowa, będąca turystycznym zapleczem stolicy województwa - Poznania. Duże inwestycje: pływalnia, stadion, hala sportowa, podniesienie standardu hoteli oraz domków kempingowych spowodowały jeszcze większe zainteresowanie wczasowiczów, jak i turystów.

W Sierakowie warto zobaczyć:

  • Stado Ogierów – działa od 150 lat i prowadzi hodowle koni rasy wielkopolskiej oraz koników polskich, można skorzystać z przejażdżki bryczką, jazdy wierzchem czy uczestniczyć w jesiennych biegach św. Huberta,

  • Muzeum - Zamek Opalińskich  - pierwsze, pewne informacje na temat obronnego grodu pochodzą z roku 1397, z protokołu Sędziwoja Urzazowskiego; najstarsze relikty dzisiejszego zamku pochodzą z końca XIV wieku, wzniesiony on został przez znany wielkopolski ród rycerski – Nałęczów, najcenniejszą częścią Zamku jest mauzoleum, w którym znajdują się sarkofagi dawnych właścicieli zamku.

  • Kościół parafialny, pobernardyński - nazywany „perłą Sierakowa”, jest jedyną budowlą, spośród budowli, jakie wznieśli Opalińscy, która ocalała z pożarów i klęsk nawiedzających miasto; Twórcą budowli był włoski architekt Krzysztof Bonadura Starszy. Wygląd zewnętrzny kościoła odbiegał od tego, co dziś oglądamy; była to budowla bez wieżowa, z przylegającymi budowlami klasztornymi.


www.sierakow.pl
 

 

 

 

 

 

 .

projekt i wykonanie: Master Project